منم سرگشته حیرانت ای دوست*کنم یکباره جان قربانت ای دوست
تنی نا ساز از شوق وصل کویت*دهم سر بر سر پیمانت ای دوست
دلی دارم در آتش خانه کرده*میان شعله ها کاشانه کرده
دلی دارم که از شوق وصالت*وجودم را ز غم ویرانه کرده
من آن آواره بشکسته حالم*ز هجرانت بُتا رو به زوالم
منم آن مرغ سرگردان و تنها*پریشان گشته شد یکباره حالم
زِ هَر سر بر سر سجاده کردم*دعایی بهر آن دلداده کردم
ز حسرت ساغر چشمانم ای دوست*زبان از یکسره از باده کردم
دلا تا کی اسیر یاد یاری؟*ز هجر یار تا کی داغداری؟
بگو تا کی ز شوق روی لیلی*تو مجنون پریشان روزگاری؟
پریشانم، پریشان روزگارم*من آن سرگشته ی هجر نگارم
کنون عمریست با امید وصلت*درون سینه آسایش ندارم
ز هجرت روز و شب فریاد دارم*ز بیدادت دلی ناشاد دارم
درون کوهسار سینه خود هزاران کشته چون.... در ادامه ...

تهیه کننذه :عرفان جسمانی